ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ - ΤΡΙΑ ΚΛΙΚ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ξέρω ότι ποτε δε στοχεύουνε στα πόδια .

Στο μυαλό είναι ο στόχος , το νου σου ε? 

            Κ. Γώγου             

    Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται  κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική ιδέα ανήκει στον ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.

    Την εισήγησή του υιοθέτησε ο τότε πρόεδρος της Εταιρείας Κώστας Στεργιόπουλος και η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό του πένθους.  

    Φέτος αυτή τη μέρα αποφασίσαμε να την αφιερώσουμε στην ποιήτρια Κατερίνα Γώγου. Η Κατερίνα Γώγου ως ποιήτρια είναι γνωστή για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό τρόπο γραφής της που, όμως, είναι πάντα επίκαιρος. Υπήρξε γνωστή λόγω των αναρχικών ιδεών της, οι οποίες  έτσι όπως εκφράζονταν, μέσα από τα ποιήματα της μεταλαμπάδευαν μηνύματα υπέρ της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ισονομίας . Θα έλεγε κανείς ότι οι στίχοι της είναι γεμάτοι από οργή και επαναστατικότητα, εγώ θα πω ότι οι στίχοι της είναι γεμάτοι αλήθειες που πολύ λίγοι ειδικά εκείνη την εποχή  τολμούσαν ακόμα και να ψιθυρίσουν. Οι στίχοι της έγιναν τραγούδια, γράφτηκαν σε τοίχους, σε πανό αλλά και στην καρδιά και την ψυχή όλων μας. 

    Η Αφροδίτη Μάνου είχε πει : Ο Τρόπος γραφής της δείχνει έναν άνθρωπο πάρα πολύ ευαίσθητο. Έναν άνθρωπο που έχει βγάλει το δέρμα του και ζει σε φοβερές εντάσεις .

    Το 1991 η Γώγου πάλευε ήδη με τους δαίμονες της. Όπως έκαναν νωρίτερα και οι άλλοι δύο «άγιοι των Εξαρχείων», όπως τους αποκαλούν, Νικόλας Άσιμος και Παύλος Σιδηρόπουλος. Εκείνη τη χρονιά η Κατερίνα είχε πει σε συνέντευξή της: «Ελεύθερος σκοπευτής ήταν ο Άσιμος. Τον δολοφόνησαν. Τον Παύλο Σιδηρόπουλο, το ίδιο. Η μόνη επιζήσασα, εγώ». Όχι όμως για πολύ. Στις 3 Οκτωβρίου του 1993 η Κατερίνα Γώγου βρέθηκε νεκρή στο παλιό διαμέρισμα της μητέρας της, όπου είχε αποσυρθεί. Η αιτία του θανάτου της ήταν ένα «κοκτέιλ» χαπιών και αλκοόλ. Στην είδηση του θανάτου της, η κόρη της κατέρρευσε. Οι φίλοι της στεναχωρήθηκαν. Κανείς όμως δεν εξεπλάγη. Οι περισσότεροι το περίμεναν, πολλοί μάλιστα την είχαν «ξεγραμμένη» από πολύ νωρίτερα. «Είχε κλείσει ο κύκλος της. Είχε ολοκληρωθεί, δεν είχε κάτι άλλο να δώσει. Μου το έλεγε. Γύρισε στο σπίτι που μεγάλωσε, στο Μεταξουργείο. Εμένα μου φαίνεται ότι είχαν στηθεί όλα από την ίδια», ανέφερε η κόρη της. Το ίδιο υποστήριξε και ο φίλος της και ποιητής Γιώργος Χρονάς. «Φεύγω για αλλού», του είχε πει λίγες ημέρες πριν αυτοκτονήσει, όταν τον είχε επισκεφτεί ένα πρωί και του είχε ζητήσει να την κεράσει λίγο ουίσκι....

Κλείνοντας θέλω να μοιραστώ ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα της Κατερίνας ... 

Άσπρη είναι η αρία φυλή 

η σιωπή

τα λευκά κελιά

το ψύχος 

το χιόνι

οι άσπρες μπλούζες των γιατρών

τα νεκροσέντονα

η ηρωίνη

Αυτά λίγο πρόχειρα 

για την αποκατάσταση του μαύρου .

(Το Ξύλινο Παλτό)

Γράφει η Ειρήνη Μαρκάκη 

Επισκεφθείτε μας στο FaceBook Women Circles

Επισκεφθείτε μας στο  Instagram women__Circles