Παιδικά Βιβλία ή Βιβλία για Αφύπνιση Ενηλίκων?

    

   Γράφει η Μαρία Ξανθάκη 

   

    Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί  ποτέ,  την ετυμολογία και την ιστορία της λέξης βιβλίο? Κι όμως, μια σύντομη ανάλυση  θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον! 

Η λέξη βιβλίο,λοιπόν,είναι υποκοριστικό της λέξης βίβλος ή Βύβλος και προέρχεται από το όνομα της φοινικικής πόλης από την οποία εισαγόταν ο κατεργασμένος πάπυρος πάνω στον οποίο έχουν αποτυπωθεί σημαντικά έργα από αρχαιοτάτων χρόνων.

Τα βιβλία διαχωρίζονται σε πολλές κατηγορίες. Σήμερα , έχω σκοπό να σταθώ στην κατηγορία εκείνη του παιδικού βιβλίου.

Τα τελευταία 3 χρόνια,τα παιδικά βιβλία αποτελούν για μένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μου και αυτό το οφείλω αποκλειστικά και μόνο στον Μέγιστο Μάξιμο,τον γιό μου. Διότι με την παρουσία του στην ζωή μου,μ' έκανε να ανακαλύψω έναν άλλο κόσμο,μαγικό,που μου παρουσιάζεται μέσα από τις σελίδες των παιδικών βιβλίων.

    Όταν διαβάζω ένα παραμύθι ή ένα διήγημα, μέσα στην ιστορία τους,ανακαλύπτω μυριάδες συναισθήματα άλλοτε ξεχασμένα κι άλλοτε βαθιά χωμένα στην ρουτίνα της καθημερινότητας. 

    Μέσα από το παιχνίδισμα των λέξεων και των εικόνων ανακαλύπτουμε παρέα,  με τον μικρό μου συνοδοιπόρο λέξεις,έννοιες,συναισθήματα και την αξία αυτών.                                                     Κόσμοι αλλόκοτοι μα και συνάμα ενδιαφέροντες ξεπροβάλλουν στα μάτια μας και μας κάνουν να ταξιδεύουμε! Αυτοί οι κόσμοι αποτελούν πυξίδα στην πορεία και την εξέλιξη ενός μικρού παιδιού,μα ακόμα και στην ζωή ενός ενήλικα! Κι όταν φτάνουμε στο τέλος αυτού του ταξιδιού,ο μικρός μου συνοδοιπόρος με κοιτά στα μάτια γεμάτος αγωνία: Μαμά τέλειωσε βιβίο? Ακόμα ένα παιχνίδισμα της λέξης βιβλίο κι αυτή την φορά από τον 3χρονο Μάξιμο! Βιβίο-βιβλίο! Η εξέλιξη της λέξης βιβλίο απο τα πρώιμα στάδια της ζωής ενός παιδιού έως στην κανονική προφορά της! Όπως τότε που η λέξη βιβλίο στα αρχαία χρόνια προήλθε από την Βύβλο εκείνη την φοινικική πόλη! Από τότε παιχνίδιζαν οι λέξεις και δημιουργούσαν αριστουργήματα!

       Κι όταν τελειώνει ένα βιβλίο ξεκινάμε παρέα το επόμενο μας ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας,της γνώσης και των αξιών μέχρι να αποκαμωθεί και να πέσει σε βαθύ ύπνο ικανοποιημένος για αυτά που κέρδισε!

    Σε αυτό πλέον που έχω καταλήξει είναι ότι ακόμα και εμείς οι μεγάλοι στην πορεία της ενήλικης μας ζωής πρέπει πάντα να αφήνουμε χώρο για την ανάγνωση ενός παιδικού βίβλιου,έστω κι αν συνοδοιπόρος δεν είναι  ένα παιδί. Μας ξεκλειδώνει την χαμένη αθωότητα και φαντασία.

    Αφετηρία για μένα αυτής μου της ενασχόλησης υπήρξε το παιδικό βιβλίο “Φαντασία” της Κατερίνας Κρις. Όπου με το μοναδικό της λόγο και την υπέροχη γεμάτη χρώματα εικονογράφηση της , κατάφερε να ξεπροβάλει  από το ντουλάπι την καλά κρυμμένη μου φαντασία .